Peru del Norte

Ondertussen zijn we na een drietal weken echte Peru-kenners geworden, hoog tijd voor een update.

Peru is een totaal ander land dan Ecuador, zowel qua mensen als streek. Peru is armer, meer ruraal, heeft grotere steden met veel sloppenwijken eromheen en de afstanden zijn enorm (Ondertussen op de lange dag en nachtbussen alle gedubde films van JC Van Damme en Patrick Sweezee gezien). Peru is heel rijk aan cultuur en archeologische monumenten, schitterende natuur (vooral dan alles rond de Andes), maar o zo vuil. Alle vuil wordt gewoon langs de weg gegooid, overal (op huizen, rotsen, de weg, ...) worden reclameslogans geschilderd (nu vooral verkiezingsslogans, verkiezingen voor de regio-alcaldes net achter de rug en de presidentsverkiesingen komen eraan, met ondermeer Keiko Fujimori (jawel dochter van..) als een van de deelnemers). Maar als je langs dit alles heen kijkt en je hebt wat begrip voor de gebruiken, is het een heel fascinerend land.
Omdat we vanuit Ecuador de grens met Peru overstaken leek het ons geen slecht idee om eerst een kleine 2 weken in het Noorden van Peru rond te trekken vooraleer de toeristische trekpleisters te bezoeken waar iedereen het steeds over heeft. Het noorden van Peru is eigenlijk een stuk dat wat miskend wordt door de toeristen die steevast op Lima vliegen en vandaaruit naar het zuiden trekken. Nochtans is het een authentiek stuk Peru waar de moderne tijd niet steeds vat lijkt op te hebben. De eerste stad in Peru, Piura had niet veel te bieden en daar zijn we dan ook maar meteen vertrokken, weliswaar na eerst onze smaakpapillen verwend te hebben met een Inca-Cola (fluogeel drankje dat naar goedkope chicletten smaakt) en de nationale Peruaanse drank, de Pisco Sour (Walt, hij smaakt inderdaad verrukkelijk).

We hadden het plan opgevat om een van de grootste pre-Inca ruïnes in Peru, nl Keulap, te bezoeken. Keulap is een stad 3000 m hoog in de bergen, die net als Machu Pichu begin 1900 herontdekt werd en werd ooit door 3000 man bevolkt. De archeologische opgravingen zijn nog steeds bezig en de stad is heel moeilijk (uren bus, camionette en stappen) bereikbaar en dus niet toeristisch (amper 2000 man per jaar; Machu Pichu 2000 per dag!). Ideaal dus voor 2 scouties.

Op doorreis vanuit Piura naar Keulap, een halve dag in Chiclayo rondgelopen en er ondermeer de 'brujos' bezocht, lokale apothekers die vanalles verkopen van onkruid, tot gemalen beenderen, tot opgezette stinkdieren en drankjes met ingewanden, dit alles ter verbetering van het menselijk lichaam.

Vanuit Chiclayo de nachtbus genomen naar Chachapoyas vanwaaruit de trek naar Keulap kon ondernomen worden. Jammer genoeg gooiden de weergoden roet in het eten en door de start van het regenseizoen werd ons afgeraden de ganse tocht te voet met de rugzak te doen wegens te gevaarlijk. Dan maar via een reisagentschap de trip geregeld. Het uiteindelijke bezoek aan de vestingstad Keulap was echt de moeite waard en is moeilijk te beschrijven met woorden: indrukwekkend.

Na Chachapoyas en Keulap richting Cajamarca getrokken. Cajamarca was samen met Cusco ooit 1 van de 2 grootste Incasteden. In Cajamarca werd ondermeer Atahualpa (een van de laatste incaheersers) gevangengenomen en vermoord door de Spanjaarden. Maar Cajamarca is veel meer dan dat, de regio errond  is een van de rijkere landbouwregios in Peru, vooral veeteelt (zuivel), papa's, mais, ... en is daarnaast een goudmijn (letterlijk dan, de bergen zitten er vol goud). In de buurt van Cajamarca wat rotsgraven bezocht en gaan baden in Baños del Inca (71 graden!). In Cajamarca ook het grote openingsfeest van het hernieuwde markplein met fontein bijgewoond (Annebel en ik zagen het als een generale repetitie voor de festiviteiten bij de opening van de vernieuwde markt van Poperinge in 2011), met de obligatiore veel te lange toespraken, orkest en folkloristische dans.

Na een kleine weekje de bergen wilden we wel eens de zilte zeelucht van de Peruaanse kust gaan opsnuiven in Trujillo en het kleine kuststadje Huanchaco. Zon, zee en strand gedaan, je kent dat wel zo eind november in de blakende zon ... De start van de processie van de Virgen del Socorro naar Trujillo meegemaakt met het nodige artisanale vuurwerk op hoge torens van bamboe (schitterend). Ondermeer ook Jan De Deken tegen het lijf gelopen, een studiegenoot van Annebel.
In de buurt van Huanchaco de ruïnes van de Chimu-steden Chan Chan en 2 piramides (van de Regenboog en Esmeralda) bezocht, indrukwekkend. Over de middag in een lokaal restaurantje gaan eten en er als enige buitenlanders moeten dansen en zingen (blij dat niemand ons kende, wat een vertoning...).
En last but not least uit noodzaak (we zaten 2 dagen vast in Trujillo omdat alle bussen volboekt waren of niet reden wegens 1 of andere feestdag) surflessen genomen. Echt wel super, net als in de american movies met je bord over het strand strompelen en blauwe plekken overhouden aan het peddelen en vallen en liters zeewater binnenkrijgen. Maar eenmaal op die plank door de golven voorgestuwd worden, dat gevoel is zalig...

Brujos in Chiclayo

Keulap

Toegang tot de stad tussen de 20m hoge muren

verkiezingskoorts in Peru

Typische klederdracht van Cajamarca

En de boer... hij ploegde voort...

Twee plaatselijke schonen

Typische rieten bootjes in Huanchaco

Chan Chan

Het obligatoire vogeltje...

Surfen in Huanchaco,